Vrijdagavond 15 juli 2011

Het was geen zomeravond voetbal, waar ik in het verre verleden een grote fan van was, maar zomeravond boulen ! Een toernooi met introducees. Wie het initiatief voor deze avond heeft genomen is mij niet bekend. Het Bestuur heeft het in ieder geval goed gevonden en alle medewerking gegeven. Wat een prachtige heerlijke avond is het geworden. De weergoden waren ons goedgezind, de hele week gestortregend en vrijdagavond mooi droog weer met een aangename temperatuur. Dames die voor, na en tijdens de wedstrijden met lekkere snacks langskwamen, Piet met zijn vuurtje en het heerlijke gelach van kinderen om hem heen, fijne gastvrouwen en heren achter de bar, de hele avond een prettige en sportieve sfeer met spannende wedstrijden. Een kopstootje op z'n tijd en fijne vrienden bij de hand.... wat kan een mens nog meer verlangen! Een ieder, die meegewerkt heeft om er zo'n fijne avond van te maken wil ik graag bedanken. Welk team er gewonnen heeft, of welke teams in de prijzen gevallen zijn is in feite niet belangrijk, toch wil ik de winnaars in de schijnwerpers zetten, omdat en nu op z'n Belgisch: “Ik ze graag mag zien.” Het zijn Driek de Wagt en Hans Brouwer.
Jongens nog van harte gefeliciteerd!
HAVHKVA

ONS BOULEN

Lieve vrienden, het valt niet mee om geregeld een stukje te schrijven, dat iets met “ons boulen” te maken heeft. De website “You Tube” staat vol met verhaaltjes over “Petanque,” maar zoals ik al aanhaalde, ik vind dat het toch altijd min of meer over ons boulen moet gaan, het spel dat wij in onze geliefde club zo goed mogelijk trachten te spelen. Het is niet altijd best, maar soms zie je iemand plaatsen of schieten, waarbij je denkt, die hoort in de allerhoogste divisie thuis. Laatst speelde ik tegen Cockie Bouw en ik kwam met mijn teamgenoot overeen om op 6 à 7 meter te spelen. Die afstand paste Cockie niet, dachten we. Verkeerd gedacht, toen maar op 9,5 meter. Al plaatste ik op 3 cm van de but Cockie kwam erbij. Het was niet te geloven en zulke incidenten maken ons “jeu de boules” zo mooi en spannend. In dit spel kan je, mits geconcentreerd en serieus, uitstijgen boven je normale niveau. Domenico, de meesten van ons kennen de maestro wel, zei als eerste tegen mij:”Hans, zelfs iemand die nog nooit een boule in zijn handen heeft gehad, kan winnen van een wereldkampioen.” Ook een mooi voorbeeld hoe het bij ons kan toegaan, zijn de escapades van Wil Blankenstijn. Het is best een lieve meid, maar soms kan ik haar wel “haten.” Speelt ze met mij mist ze alles, gooit adviezen in de wind, als het tenminste waait en te lange leste, moet ik het schieten weer overnemen. Speelt ze daarentegen tegen mij, dan mist ze niks, de moeilijkste boules, over de grond, kassa! Ereklasse niveau, zou ik zeggen. Kwestie van instelling en ik de pineut, maar na de partij de beste maatjes hoor en zo hoort het, al heb ik er soms wel moeite mee. Ja, vrienden ik kan zo wel doorgaan met mijn mening te geven over anderen, bedenk echter wel, dat het de mening van één persoon is. Vooruit, nog een sportief wijfie in de schijnwerpers. Eef van Beek. In heel 't Gooi berucht om haar schieten. Nooit direct op de vijandelijke boule, maar altijd via twee of drie andere boules. “Geluk'” zeggen haar tegenspelers, maar dat kan haast niet, want ze doet het steeds weer. Ik heb al vele partijen met haar gewonnen en met grote cijfers, het is echt niet alleen maar geluk hoor! Dan toch nog even ons “paar apart.” De tweelingen Leontien en Loekie. Op hun spel is geen pijl te trekken. Als je één van de dames als maatje krijgt sla dan maar gauw een kruisje. Het is alles of niets. In de eindstand worden ze eerste of ze eindigen bij de laatste vijf. Ongelooflijk! Volgende keer misschien meer over één of meer van de de spelers en speelsters die de club zo trouw zijn dat ze elke woensdag en zaterdagmiddag acte de présence geven. Het is geen verplichting, maar zij kennen het gezegde:”De meer zielen de meer vreugd.” Fijne leden! Love them! HAVHKVA

Fietszadel

Jullie zullen vast wel denken: “Wat hebben we nou weer aan onze (fiets)pet hangen?” Toch is de titel van dit schrijfsel wel goed gekozen hoor. Het gaat namelijk in eerste instantie om een fietszadel en wel mijn zadel. Het ding is kapot, een scheur dwars door het midden. Ik zal wel een nieuwe moeten kopen, maar als de knip onvoldoende gevuld is, ga ik niet naar een fietsenwinkel, maar naar een kringloopwinkel, ook wel spullenhulp genoemd. In Naarden zit een goeie. Twee boulevrienden zie ik daar regelmatig. Lex zit meestal lui achterover op een bank of in een fauteuil en je hoort hem denken: “Bekijk 't!” Als ik de hal binnen kom met het vrouwtje,begin ik steevast in het café een cappuccino te bestellen en nestel ik me knus in een hoekje. De dames zie je al niet meer, die verspillen geen minuut, ze zijn al aan het rondkijken. Ze zitten heerlijk te scheumen naar allerhande koopjes. Niet voor zich zelf, maar voor buren, kleinkinderen,vrienden, familie en niet te vergeten voor de lol. Mooie spulletjes kan je vinden voor een habbekrats. Nu ik dit schrijf bedenk ik opeens, dat in onze club met haar 250 leden misschien wel een medelid een zadel ergens op zolder, of in de schuur, heeft liggen, die hij of zij voor een vriendenprijsje wil afstaan, en verder denkend, die grijze massa werkt gelukkig nog redelijk, hoeveel leden zijn er niet die graag een klusje willen doen voor een zacht prijsje. Een heg knippen, een kamer behangen, een website opzetten, een deur verven, een slot repareren, een tomtom leveren, een hond trimmen, tuintegels schoon maken, enz. enz. noem maar op. Hoeveel leden zijn er niet, die met overbodige spulletjes zitten, die ze graag kwijt willen, een roestige fiets misschien, een oude radio, een kerststalletje, oude boules, zilveren miniatuurtjes. Ja, ja, nu kom ik tot de essentie van mijn verhaal. Het doel van dit schrijven is namelijk een verzoek aan ons Bestuur om ergens in ons clubgebouw een bord te plaatsen, waar de leden, net als bij de supermarkten, advertenties kwijt kunnen. Onze vice Ab v. Kerkhof kan in een mum van tijd voor zo'n bord zorgen, dat weet ik zeker. Hij barst van de vaklui in zijn afdeling. Het hoeft geen groot bord te zijn. Is het niet zalig als wij elkaar kunnen helpen, we zijn toch haast familie van elkaar. En.... o, ja mensen, kijk nog wel even of je ergens een zadel hebt liggen, OK? De reactie van het Bestuur op mijn verzoek zien wij met z'n allen natuurlijk met belangstelling tegemoet. Zal vast positief zijn. Goed voor alle leden toch, beter dan dat geklooi op WWW Marktplaats of WWW Speurders. Jullie zijn het vast met mij eens. Gegroet en blijf gezond! HAVHKVA

DOUBLETKAMPIOENSCHAPPEN 2010 PC.DE GOOIERS

In ons clubblad stond een leuke foto van de kampioenen en een krabbeltje van Aart Kessel: “Hans en Henk zijn onze nieuwe clubkampioenen doubletten 29-05-2010.” Dat was het. Een beetje summier. Het toernooi lijkt ondergewaardeerd. Geen achternamen, geen 2e, 3e of 4e plaats. Geen verslag. Maar enfin, niet getreurd, voor de leden die in het buitenland vertoeven en soms bij toeval of niet, op mijn website terechtkomen, volgt hier een korte samenvatting.
Een heerlijke dag! Ja, natuurlijk! Wij werden kampioen. Mijn maatje tirreur Henk Kuilman, jullie weten wel, de Tom Tom specialist/leverancier, kon in alle partijen de juiste richting bepalen, hij miste zelden en aan hem is het grotendeels te danken dat wij kampioen zijn geworden, hoewel....mijn plaatsen was ook keurig, al zeg ik het zelf. In de finaleronde wonnen wij overtuigend van de kampioenen van 2008 en 2009 en ook de finalepartij werd met grote cijfers in ons voordeel beslist. De eindstand is geworden:
1)Henk Kuilman en Hans Akkerman
2)Jaap Oor en Nico Hogenstijn
3)Monique Fritz en Kees Drieenhuizen
Zoals gezegd, het was een heerlijke dag. Onze dank hiervoor gaat uit naar bestuur, wedstrijdleiding, barvrijwilligers en overige medewerkers.
HAVHKVA